Identidade
As pegadas da terra e do home que traballa o seu froito son, e foron, facilmente enlousadas polo cemento das elaboracions industrializadas e voluminosas da adega ultratecnificada e do viñedo extensivo de concentracions forzadas e función productivista, co obxectivo de cubrir unha demanda xenerada artificialmente, na que o marketing é o que fai de locomotora dun tren virtual que se vai improvisando en marcha.
Esta realidade imposta hai tempo, tanto que cando atopamos un viño con esencia: sensacions que de súpeto, adormilados os nosos sentidos tras milleiros de grolos anodidos e clónicos, fannos revivir recordos gardados na memoria amais de provocar que un riso de satisfacción e de plenitude se debuxe na cara, ó mesmo tempo que nos ilumina esa luz escondida por esa sucesión de viños chans non podemos evitar o pensamento de ter perdido enerxias, tempo, investimentos ….
O único camiño que no mundo do viño non ten data de caducidade, porque ten na eternidade(¡) o seu límite, cal é o da autenticidade, é dicer a fidelidade á vocación dun terruño, das suas castes, do seu clima e da experiencia, no noso caso a miudo contaminada, de xeneracions de viticultores.
Identidade que significa o reflexo da orixen, desa pegada da terra e do seu espazo ( solos, vales, pendentes, formacions naturais, cercanía ó mar, a un rio … ), e da personalidade que lle imprime un facedor cando amais de respectar ás características particulares dese ano concreto e as mellores potencialidades das suas variedades, lle imprime certas pinceladas fruito da experiencia, da inspiración ou do “simples´´ deixar facerse, que diria un biodinámico, porque a natureza é unha creación permanente.
Podese trocar o que de xeito secular ten definido a un territorio e que se reflexa en todos os ámbitos da sua existencia, sen que se cambie con elo a esencia mesma do producto e as suas características particulares, cando o mesmo subsconscente garda gravado todas as experiencias de xeneracions trazadas no respecto e na lectura da sua terra.
O minifundismo ten sido considerado na historia contemporánea como unha penalidade que Galiza soporta, certo ou non o camiño deberia ter sido o aproveitamento e explotación do que potencialmente ten de positivo, sobre todo neste mundo vitivinícola con situacions xeoestructurais parecidas caracterizadas pola diferenciación de terroirs e a busqueda da excelencia.
Filed under: viñodinámica by viticologo
Leave a Reply