Do máis alá ó máis acá

Esto empeza alá, na D.O. Bullas coa variedade monastrell de viñas de 30 a 40 anos, no seu óptimo ou cenit, para aquelas latitudes suponse que con maior motivo, situadas na Cañada de Siscar, dalí o seu nome, de mostos fermentados en depòsitos de aceiro de 9.000 l. sen contacto coa madeira, elaborado pola Bodega El Madroñal sita no casco vello de Bullas cunha producción total para as duas marcas que elabora de 25.000 botellas, ou é como dicir as condicions das que derivan viños con algo máis, entre outros matices o máis importante dos reflexos cal é o da terriña. O viño chamase Siscar da anada do 2006

Esta historia vai, ou fica, o redor da densidade, unha viaxe con cargamento envoltos na calor, entre outros “matices´´ dos seus 15º, toda esta ruta ten a sua tarxeta de presentación, case de identidade, no debuxo das bágoas pegadas ó copo/a tentando case inutilmente achegarse ás beiras do negro que da medo, escuro coma o jou negru que parece querer botar para atrás a todo o que se achega a él, alí escondido no macizo dos Urrieles entre o Pico de los Cabrones e o Torrecerredo. Emanan deste jou copeiro efluvios que teñen na vangarda algo de familia co alquitrán e na segunda liña a clara pesadez da pedra-metal, (?), xa no grosso da avanzada vai a fruita pero macerada en licor e o que lle fica de fruita ao figo pasificado, e antes da retaguardia mesturada de químicos, esto é da escola portuguesa, cacao e resina aparece un aire de matorral concentrado na hora punta do dia, con herbas en licor.

Esta receita aromática repitese no degusto, ou suplicio, para as papilas gustativas e para a pituitaria pola porta de atrás. A cadencia de grolos, de haber un segundo tralo primeiro, é necesariamente reducida por demáis. Os devotos da calor, a concentración e a densidade, magoa non ter sequer un chisco de taboleiro, daquela seria o seu  summun, teñen neste monastrel, santo de muitas devocions, outro escapulario vitícola.

Pola miña banda mañan marcho ás terras de sempre, desde que nos asiste o recordo vitícola, excomulgadas por estos beatos monoteistas que coas suas voces taninosas aleccionaban dos pecados (cargaspolifenólicas-incompatibilidades coa madeira-verdor-etc) de castes e terriñas non aptas para o Deus Tinto a la sua maniera.

En fin pasarei por Trives-Manzaneda-O Bolo-Corullón-Cangas de Narcea-Liébana. A comunidade dos bagos, ou o máis acá cara onde fuxen dos prexuizos os crentes no frescor, na terriña e máis alá … ou algo asi. Ate a próxima semana.

2/09/08

Os comentarios están pechados.