Embruix

Pensaba seguir un tempo pola ruta do frescor pero coma nun embruix cruzouseme no camiño este Priorat que elabora Vall Llach en Porrera, ambolosdous, Lluis Llach e o Priorat, ben merecen este desvio circunstancial.

Dun magnum do 2005 que unhas horas antes compartiron no xantar parte da familia servinme un par de copas cando cheguei a casa na tardiña de onte.

Xa a piques de marcharse o sol nun impresionante dia de entre verán e outono, dos que faltaron estos meses pasados, sorprende a claridade intensa dos seus aromas, coma a do cenit do dia, que por sucesivas capas e a modo van surdindo da cor profunda e intensa que ten o Embruix na copa, mirese por onde se mire, primeiro un aire balsámico para abrir o nariz, deseguido e por este orden o matorral mediterráneo e o bosque tamén dalí, en terceiro lugar e un chisco retrasada a fruita presentase coa madurez da compota, xa no fondo pero non no final aposentase o mineral que remite o chan dalí, logo coma sen querer molestar un toque iodado. Coma se nos transformaramos nunha cámara fixa no medio deste ambiente aromático e filmaramos durante 24 horas o seu desenrolo para pasalo logo a velocidade, a copa nos iria mostrando primeiro na mañanciña coa inercia aletargada da noite os primeiros raios e o despertar dos aromas máis madrugadores, a punta de calor do mediodia para os máis intensos, o solpor da tardiña cos máis pesados e as primeiras sombras escondendo os máis sutiles.

Saborease marcando o paso, ou o tanino denso, coa cadencia dun desenrolo potente, dos que das poucas pedaladas ou grolos pero avanzas lonxe con cada unha delas, dominando en todas elas o carácter mineral acompañado de fruitas negras. Un Priorat que non esconde nen disfraza o seu orixen.

15/09/08

Os comentarios están pechados.