Da Estremadura

Se Bairrada e o Dao representan as denominacions clásicas que dominaban no panorama vitícola portugués ate hai uns decenios, recordo todas as comidas que faciamos no seu norte regadas obrigatoriamente nos tintados con algún delas, en branco cun Vinho Verde e nos postres cun Porto na sua versión máis light. Asi a todo os anos pasaron para estas D.O.C contemplando o ascenso dos viños alentejanos ate o dominio no consumo seguindos ainda lonxe no segundo lugar polos durienses, doutra liga semella o imperio branco da mega regiao dos Verdes. Pero o carácter diferenciado dos bairradinos e a elegancia saborosa dos Dao fará que aos poucos a distanza se acurte.

Pero, hai outra vinífera vida fora destas zonas?, que por outra parte xa daria para darse cun canto nos dentes a calquer pais; pois se empezamos fixandonos nos seus extremos xeográficos atopamos duas das zonas menos coñecidas, con menos adegas e menor producción, como son o Algarve, sí, ademáis do turismo andan na dinámica de renovar viñas e adegas, e a rexión entre Douro e Galiza ou Tras-os-Montes, esta última compartindo en duas das suas subzonas como son Chaves e Valpaços rasgos comuns ou sendo como a prolongación lóxica de Monterrei. Unha das zonas vitícolas nas que caería, de ter os posibeis, na busca de terriñas seía esta transmontana da raia.

Outras rexións productoras son o Ribatejo, entre Lisboa e o Alentejo, as Terras do Sado coas d.o. de Palmela e a máis reputada de Setúbal que entre outros tipos de viño ten o seu grande Moscatel, e a Estremadura, que abarca a franxa litoral entre Lisboa polo sur e Leiria polo norte, incluindo no seu peto varias denominacións coma as históricas Bucelas, Colares, situada nas faldras de Sintra onde os bagos de Ramisco se cultivan nas zonas areosas case na mesma praia, cepas vellas sen enxertar gracias a ese solo imposibel para a filoxera, orixen de viños que necesitan decenios para poderen ser degustados como Deus manda resistindo a duras penas a presión urbanística de todo este contorno máxico lisboeta, presión á que parece ter sucumbido a outra doc histórica da Estramadura como foi Carcavelos, máis alonxadas de Lisboa están Torres Vedras, Arruda, Óbidos, Lourinhá e Alenquer na que elaboran as adegas máis importantes. Nesta rexión de clima moderado é onde a proporción das castes portuguesas e as variedades internacionais empeza a estar máis equilibrada.

   

Da Estremadura, anque son de Alenquer teñen a denominación de Vinho Regional Estremadura, son os dous últimos viños mercados nun intermarche: o Quinta das Amoras 2006 da Casa Santos Lima na Aldeia Galega da Merceana

nesta Aldeia do Alenquer tamén está a Quinta da Chocapalha de Sandra Tavarés, e o Quinta de Pancas 2005, da quinta fundada pola familia Guimaraes en 1495, e que agora forma parte da Compañia das Quintas “The Quinta Collection´´

Os 4.29 € do Quinta de Pancas e sobre todo os 2.10 € que pon a etiqueta do lineal debaixo da botella do das Amoras noutros lares faria que pasaramos de longo acelerando o paso para non perder o tempo varios metros, que o final parecerán unha maratón, observando o de sempre, porque namentras os supermercados e demáis espazos con viño que nos rodean vense asulagados ate o demáis polos riojas varios: hight expressión, os autor´s wine, baratijas sen gusto, mediuns de infinitas produccións, marcas que pronunciamos de carrerilla coma os reis godos dalí e as perennes parafenarlias nobiliarias, vai crecendo a peregrinación ó sur na busca de sensacions descoñecidas, castes por descubrir, nomes agarimosos e máis alá, como as que se poden ir descubrindo con estos viños da Estremadura:

Por eses 2 euros o Quinta das Amoras ofrece numerosas sensacions que non deixaron de sorprendeme coma un aire mineral acompañado de fruitas, negras e vermellas, pero tamén regaliz e todavia un aire máis perfumado de herbas aromáticas e flores, e máis logo ainda chocolate, agradoume ficar con esa sensación da calidez da pedra compartindo un frescor balsámico, rezuma a terra entre o fruital das zarzas, non sei … creo que non me equivoquei de botella, en fin seguín disfrutando cunha boca fresca e unha estructura equilibrada, fruital e mineral. Este Quinta das Amoras está elaborado coas castes Castelao (Periquita), Camarate, Tinta Miuda e Touriga Nacional cunha estadia de 4 meses en carballo.

O outro viño que ven sendo o básico dos Quinta de Pancas está elaborado con cabernet sauvignon, touriga nacional e alicante bouschet, e ten pasado 9 meses en barricas de carballo francés. Sorprendeume menos que o anterior pero resultou mui agradavel con carácter na boca e fruital nos aromas.

25/09/08

Os comentarios están pechados.