o viticologo dos bagos

Dúas estrelas michelín máis caeron nos restaurantes do Pais, unha en Malpica (“As Garzas”) e outra en Cambre (“A Estación”). Así son nove ou dez os restaurantes condecorados cunha estrela destas.

Sabemos da calidade dos nosos cociñeiros, é normal, temos bo produto e segundo demostran os resultados a formación axeitada para eles, tamén é certo que coma complemento esta xente non para de fornecer e ampliar a súa formación con estadías nos mellores restaurantes do mundo.

Pero algo non funciona, somos conscientes do elevado tanto por cento que supón o viño na factura que pagamos en calquera restaurante, laureado ou non, taberna, tasca, viñoteca ou bodegón, temos unha idea do que significa para estes locais na súa conta de beneficios e para a súa supervivencia. Por iso algo non funciona, a gran maioría están coxos, incluso algún estrelado, hai un claro desequilibrio entre a cociña e a sala porque o viño é claramente menosprezado, por caer na monotonía que supón reducir o universo vitivinícola a catro denominacións impostas, e sobre todo pola simples ausencia de información sobre o que vamos a degustar, e a pagar, algo que non ocorre en ningún outro sector. Pero, a quen lle importa como lle serven o viño, que viño e moito menos a que cheira ou de que vai ese viño. Iso si os cociñeiros han de saber ate o ADN do producto co que traballan.

Que máis dan as setecentas adegas cos miles de viticultores das cinco denominacións de orixe e das tres indicacións de viños da terra, ou a importancia do sector hostaleiro e turístico, que por certo son os principais prescriptores de viños como moi ben saben os adegueiros. A formación dos sumilleres non existe, pode esperar. Onde a cousa pinta doutra maneira os elaboradores de viños contan coa complicidade dos seus sumilleres para estender o consumo dos seus viños: Ribera del Duero, Toro ou Rueda cos de Castilla León, as nove denominacións catalanas coa súa lexión de novos e formadísimos propagadores da cultura do viño, etc. Non sei se ven a conto pero antesdeonte entereime que a Gota de Leche, edificio que protagonizou durante o último ano un famoso culebrón en Vigo pode converterse nun centro de formación para o sector do metal, iso despois de terse esquecido o proxecto, desexado por unha parte importante da cidadanía, de ubicar nel o albergue para os máis necesitados, e esperemos que desbotado definitivamente o de ocupalo cun cuartel para a policía municipal. Daquela viuse metida na mesma poxa a abandonada propiedade municipal que leva o nome de Escola de Hostalería, que si, era unha escola de hostalería moderna e ben montadiña pero que os nosos políticos nunca volveron a plantexarse a súa recuperación, unha inversión estragada que vistas as cousas cecais remate coma centro de formación para a automoción, por exemplo.

Daquela se alguén se topa cun sumiller que de grazas ao ceo e se deixe guiar, e so pense no goce de beber a mellor copa de viño para ese momento especial.

A Nosa Terra 1383

Esta entrada publicouse oo domingo, decembro 13th, 2009 ás 11.31 pm e pertence á categoria viñodinámica. RSS 2.0Podes seguir os comentarios a esta entrada a través da semente RSS . http://viticulturista.blogaliza.org/2009/12/13/sumilleres-onde/trackback/Podes comentar, ou facer trackback desde o teu sitio.