Corullón. vendima 2005

Corullón, vendima do 2005

Plantei a tenda de campaña nun lateral do camping El Brejeo, puiden ter elexido outra parcela, porque alí so habitaban un grupo de romaneses na outra banda deste espazo, pequeno micromundo deshabitado e aillado de todo, mas o mulido do solo e a axeitada combinación de sol e sombra terminaron por convencerme. Orientei a porta cara ó noroeste, enfilando San Martín, esporón encepado que asoma por enriba da vila de Corullón.

O sol marchaba nese remate de verán adelgazando as temperaturas, atenuando a luz e alongando as noites. Mirábao fuxir cara ó máis alá que o Atlántico esconde fronte a nosa casiña á beira do mar de Vigo. Ibase indo polo cordal que garda na súa cara do mediodía Las Lamas e nas pendentes que se abren para recibir as últimas luces do atardecer Moncerbal.

Amañece no Bierzo desde Castela, deixando atrás outras castes, outros solos e outro clima para empezar a iluminar desde a Cruz de Ferro os primeiros espazos atlánticos, con castes, microclimas e terriñas temperadas e abrazadas agarimosamente por este sol e polo mar que sentimos preto, alí onde remata o camiño de Santiago, despois da aperta compostelán cumpridora de promesas. Camiño que atravesa chan e ladeiras bercianas coma un regueiro multicor de xentes facendo slalom entre o verde mar ondulado das viñas ao sol, espolvoreando os pernís de vermello arxiloso, achegándose pausadamente a Vilafranca desde Camponayara e Cacabelos. Pero antes de chegar a esta porta de saída do Bierzo que é Vilafranca, cando un pasa por Valtuille, Castro Ventosa (Bergidum Flavium) sinte a sensación do calor do berce, de sumerxirse nun lugar fora do espazo e do tempo que na vendima se enche coma un pequeno circo dos muchachos, alegre e cálido, ocupado por xentes de todas partes.

Os días de setembro sucedíanse entre o xisto cuarteado das pendentes, os sendeiros perfumados de esteva e retama, os cereixos ás beiras das viñas e vellos soutos de castiñeiros, cos paisanos falando e cantando na mesma lingua que escribe estas liñas, probando bagos, recollendo mostras…

Aínda recordo o zume dos bagos que medraron en La Faraona. Ela, asentada no cumio, ten outro ritmo e o seu néctar outra dimensión. Trocaría toda a miña adega por unha copa daquela anada daquela viña xa viño…

E os días avanzaban entre o nerviosismo dos viticultores porque xa pasara a festa da vila, data sinalada nos seus ritmos de vida para recoller os bagos, e sen embargo non daba chegado o momento, o comezo do bulir non stop da viña á adega de homes e bagos, por iso Ricardo era asaltado coa mesma pregunta en cada carreiro, nas rúas da vila, na barra do bar ou o través da fiestra da pick up.

Un domingo, libre e solitario, despois de correr a parte do Camiño que vai desde Castro Ventosa a Vilafranca, topeime con Álvaro Palacios na porta da adega… falta chicha, díxo.

E a chicha chegou, e con ela as xornadas intensas, a selección de bagos, a incesante limpeza de caixas, os bazuqueos nos depósitos… e todo foi pasando, coma os pelegrins que todos os días se asomaban pola porta da adega entre as caixas de acios, xente de todo o mundo como Steve, que traballaba nas viñas de Colomé en Salta (Arxentina), as máis altas do mundo, contándonos entre bagos desde a outra banda da mesa de selección historias das alturas biodinámicas do novo mundo.

Como di Raúl Pérez: o Bierzo esta feito con retallos tecidos coas condicións das grandes zonas vitivinícolas do mundo, ás que os monxes foron conformando para que hai dez anos xente coma él, Ricardo Palacios e outros foran quen de convertela na realidade actual.

Haberá máis vendimas, noutras viñas, outros menceres e outra luz, o sol marchará por outros lares despois de acariñar bagos con outros nomes… pero seguirei botando de menos aqueles… ate cando, cunha copa na man, volvo a vivir aqueles recordos impregnados de cheiros, sabores, cores…

4 ResponsesCorullón. vendima 2005 to “”

  1. Noraboa pola nominación!
    O viño da para moito, incluso para escribir e faelo ben.

  2. Moitas gracias,
    o mesmo digo do teu blog.

  3. […] sin gluten – ¡Gracias por educarme alrededor de la cultura del vino! O viticólogo dos bagos – Vendima, 2006, bagos, corullón El Pingue – […]

  4. […] o Moncerbal daquela anada do 2005, cheira a noite de lua crecente, cos aromas do val intensificados desde a escuridade do fondo, do […]