os aromas fican

se che acordas,

pendurados das ladeiras escondidas

entre breixos e estevas,

co fondo dos sons que o aire traía do solpor

a tanguer na orquesta do Moncerval,

marchaban nube tras nube

as verbas que dixemos,

as letras que escrevemos,

caricias como susurros:

Adeus paisaxes perdidas…

Os comentarios están pechados.